Tedavül


Tedavül

…kendimi,
eskitilmiş mobilya gibi hissediyorum.
Yalnızlığımın üzerinden,
pek bir vakit geçmiş.

Yalnızca,
kırk yaş ve üzeri kadınlar,
anlıyor beni.

Porselen tabak gibi yüreğim,
misafirliğe gelen,
ilk kadının önüne konuluyor.

Yakındır,
çiçek desenlerim ile birlikte,
tedavülden kalkacağım.

Bir tek ses tonum kalıyor,
geriye.

Onu da,
herhangi bir eski şiir yorumuna,
miras bırakacağım,
bilmiyorum.

Vitrinde,
ne olduğu belli dahi olmayan,
cam, kristal bardaklar gibiyim.

Yeni bir Rönesans hareketi,
bekliyorum.

Birileri,
gereksiz olduğunu,
olduğumu söyleyecek.
ben sadece,
bir porselen tabak,
kırgınlığında,
yitip,
gideceğim.


Yunus KÜÇÜKKARACA

Benzer yazılar

1 Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir