Güvercin

Güvercin

…gökten,
kanadı kırık bir güvercin düştü.
Yuvarlandı, yuvarlandı,
ceketimin iç cebinde katlandı.

Küçüldü, küçüldü,
astarım yettiğince, yuvalandı.
Dışım susuyor,
cebimden içeri alabildiğine bahar.
Korkuyorum,
bir gün gelir,
kırık kanat düzelir,
yen benim içimde kalır.
Midemde kelebekler uçmuyor,
cebimde kuş besliyorum.
Bir gün,
başıma bir aşk hali çalınır da,
mideme kelebekler gelir.
Güvercin, katlandığı yerden çıkar,
kıt kanaat beslediğim bir mutluğa,
mani olur.
İçime sığınsam güvercin,
dışıma savrulsam sen varsın.
Bir de yavruları oldu,
bir görsen…
Ben artık yuva kurmak istiyorum,
siz yuvanızı bozun denir mi?
Belki,
sadece şarkılara inat olsun diye,
içimde yaşayan biri var.
Göç mevsimi gelmeden,
sevemiyorum.

Yunus KÜÇÜKKARACA

Benzer yazılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir